Nueves d'Asturies

Hasta onde llegarán N. Balmori y A. Eres con una historia qu'entama asina:[La tarde enllenó'l valle de xarazu. Andar a la gueta de los familiares d'una persona qu'enxamás conocisti pue facete dar mil vueltes. El camín entamó en Tapia, siguió per Candás, Coyanca y llévanos otra vuelta a Candás. Dende equí nun sé pa ónde diremos. Mientres volvemos, Antón intenta acabar el camín ente'l xarazu. Ablúgase na marquesina del bus pero tien mieu...]

2/20/2006

18 de febreru de 2006


Depués de más de cinco minutos de nervios, decidióse a entrar al cuartu del que salíen les voces. Y ellí taba él, cola cara enllena d'engurries, col pelo más blanco qu'enxamás viere, coles gafes más grandes que nunca viere.
Quedó paráu namás que lu vio, nun foi dicir nada; y entá tardó más en reaccionar cuando oyó les pallabres que-y dedicó so ma:
- Alcuérdeste de to güelu.... Cómo te vas alcordar... Ván yá tantos años que nun lu ves... Da-y en besu a to güelu -dixo ella de siguío.
Y él obediente, clisáu, empobinóse a da-y un besu a aquel home que lu esperaba con una sorrisa na cara, que lu estrapayó escontra él y que-y cantó al oyíu: 'Mi Buenos aires querido...".

posted by ninesanton @ 10:18 AM